บทที่ 241

ซูเมิ่งเยียนนอนหลับตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงดึก

นางฝัน นางฝันว่าเป็นเหมือนคนนอกที่มาถึงเมืองแปลกๆ เมืองนั้นเต็มไปด้วยดอกไม้และเหมือนฤดูใบไม้ผลิตลอดทั้งปี นางไม่เคยไปมาก่อน แต่ในใจนางก็รู้ได้อย่างเลือนรางว่าที่แห่งนี้ คือเมืองเยียนหยาง

ที่นั่นนางเห็นชายและหญิงคู่หนึ่ง ชายสวมชุดขาว ดูสง่างามราวกับเป็นเทพบ...